Ik zie ons nog zo zitten... vriendin D. had net verteld dat ze zwanger was van nr 2 (of eigenlijk had ik het al geraden omdat ze ineens geen sushi meer wilde eten 😉), we fantaseerden samen hoe het zou zijn als ik ook weer snel zwanger zou worden. Twee keer samen zwanger, het kwam uit en wat was het weer leuk! Zoveel wat je kunt delen tijdens en na de zwangerschap. Ook een derde vriendin bleek zwanger en het feest was compleet. Naast veel vreugde hadden we ook de 'klaagapp' want zo bleek later, we kregen alle drie een baby die het vooral het eerste jaar niet nodig vonden om door te slapen 's nachts..
Ook tot het tweede jaar konden we nog veel delen en liepen de ontwikkelingen aardig met elkaar op, tja en dat zij allebei een meisje hadden verklaarde wel waarom er daar iets sneller en meer werd gekletst.
Deze twee meiden worden deze week allebei vier, feest!!! En ook bij Lucy's vriendjes en vriendinnetjes zijn er veel broertjes/zusjes die vier worden (2-2,5 jaar tussen twee kinderen schijnt vaker voor te komen..). Allemaal blije kinderen die na de periode van peuter er helemaal klaar voor zijn om kleuter te worden...
En knal, daar is weer zo'n keiharde klap in mijn gezicht. Ik word echt heel blij als ik deze kinderen zie, maar mijn hart huilt even bij het idee dat onze peuter er nog helemaal niet klaar voor is om kleuter te worden.
Deze week hebben we te horen gekregen dat Teun nog tot de kerstvakantie op de peuterspeelzaal mag blijven en daar zijn we oprecht heel dankbaar voor. Het is een veilige plek voor hem met leidsters die erg begaan zijn met zijn ontwikkeling. Ook hebben we gehoord dat we half juli de intake bij Centrum Autisme hebben.
Dat Teun in september ook vier wordt heeft voor ons dus een hele andere lading. Gelukkig mogen wij dan ook feest vieren en dankbaar zijn voor een nieuw levensjaar, maar vinden we het ook heel spannend omdat wat zo vanzelfsprekend lijkt voor ons nu de grootste onzekerheid is. Waar zal hij terecht komen en hoe zal dit gaan...
Reacties
Een reactie posten