Einde van een schooljaar.
Een schooljaar wat ik, nu terug kijkend, vol verwachting begon. Na twee jaar zat Teun eindelijk op de juiste school. Hij startte in een kleuterklas, niks geks aan, want wel meer kinderen van 6 kleuteren nog een extra jaar. Dat was de gedachte waarmee ik mezelf troostte en daarmee had ik ook (te hoge) verwachtingen.
Net als tussen zijn tweede en derde jaar. Toen hoopte ik bijna dagelijks dat hij ineens een sprong in zijn taalontwikkeling zou maken en alles wel goed zou komen.
Gister tijdens het eindgesprek met de juf werd ik emotioneel en weer betrapte ik mezelf erop dat ik verwachtingen had van Teun die niet uit waren gekomen. Ik had ergens gehoopt dat hij na dit jaar wel klaar zou zijn om te gaan leren lezen. Op de school waar Teun nu zit hebben ze geen standaard groep 1 t/m 8. Ze stellen klassen samen op basis van niveau. Natuurlijk zag ik wel dat er nog veel belemmerende factoren zijn, maar ik zie ook dat Teun wil leren en dat er van alles in hem schuilt waar we af en toe maar een glimp van te zien krijgen.
Heftig dus om te beseffen dat er nog teveel is wat Teun in de weg staat om de lesstof echt binnen te laten komen. Natuurlijk leert hij elke dag, maar het echte schoolse leren blijft nog uit.
Snapt hij te weinig van wat de juf zegt en lukt het hem daarom niet om te blijven zitten en mee te doen of is andersom? Gelukkig mag hij nog een jaar bij dezelfde juf blijven en hebben we afgesproken om samen te blijven zoeken.
Na het gesprek gisteravond vloog het me weer naar de keel. Angst voor de toekomst. In september wordt hij zeven.. Op sommige gebieden is hij nog geen vier... Is hij na volgend jaar wel toe aan 'groep 3'? Wat zegt dit over zijn toekomst??
En toen zat hij vanochtend in bad en zong hij mee met liedjes van Woezel en Pip (ook in deze dingen blijft hij erg jong).
Hij zong uit volle borst:
Oh ik voel me fijn
Zou geen ander willen zijn
Oh ik voel me fijn van binnen
Elke dag maakt mij zo blij
Natuurlijk weer tranen, tranen van blijdschap en vertrouwen. Naast de frustratie die ook steeds vaker de kop op steekt blijft Teun een heel blij jongetje die geniet van het leven. Daar kan geen cijfer tegenop! Ik ga verder met leren om geen verwachtingen meer te hebben, maar blij te zijn met elke stap die Teun maakt.
Fijne zomer.
Liefs Jildu
Een schooljaar wat ik, nu terug kijkend, vol verwachting begon. Na twee jaar zat Teun eindelijk op de juiste school. Hij startte in een kleuterklas, niks geks aan, want wel meer kinderen van 6 kleuteren nog een extra jaar. Dat was de gedachte waarmee ik mezelf troostte en daarmee had ik ook (te hoge) verwachtingen.
Net als tussen zijn tweede en derde jaar. Toen hoopte ik bijna dagelijks dat hij ineens een sprong in zijn taalontwikkeling zou maken en alles wel goed zou komen.Gister tijdens het eindgesprek met de juf werd ik emotioneel en weer betrapte ik mezelf erop dat ik verwachtingen had van Teun die niet uit waren gekomen. Ik had ergens gehoopt dat hij na dit jaar wel klaar zou zijn om te gaan leren lezen. Op de school waar Teun nu zit hebben ze geen standaard groep 1 t/m 8. Ze stellen klassen samen op basis van niveau. Natuurlijk zag ik wel dat er nog veel belemmerende factoren zijn, maar ik zie ook dat Teun wil leren en dat er van alles in hem schuilt waar we af en toe maar een glimp van te zien krijgen.
Heftig dus om te beseffen dat er nog teveel is wat Teun in de weg staat om de lesstof echt binnen te laten komen. Natuurlijk leert hij elke dag, maar het echte schoolse leren blijft nog uit.
Snapt hij te weinig van wat de juf zegt en lukt het hem daarom niet om te blijven zitten en mee te doen of is andersom? Gelukkig mag hij nog een jaar bij dezelfde juf blijven en hebben we afgesproken om samen te blijven zoeken.
Na het gesprek gisteravond vloog het me weer naar de keel. Angst voor de toekomst. In september wordt hij zeven.. Op sommige gebieden is hij nog geen vier... Is hij na volgend jaar wel toe aan 'groep 3'? Wat zegt dit over zijn toekomst??
En toen zat hij vanochtend in bad en zong hij mee met liedjes van Woezel en Pip (ook in deze dingen blijft hij erg jong).
Hij zong uit volle borst:Oh ik voel me fijn
Zou geen ander willen zijn
Oh ik voel me fijn van binnen
Elke dag maakt mij zo blij
Natuurlijk weer tranen, tranen van blijdschap en vertrouwen. Naast de frustratie die ook steeds vaker de kop op steekt blijft Teun een heel blij jongetje die geniet van het leven. Daar kan geen cijfer tegenop! Ik ga verder met leren om geen verwachtingen meer te hebben, maar blij te zijn met elke stap die Teun maakt.
Fijne zomer.
Liefs Jildu
Reacties
Een reactie posten