De dagen zijn veel te kort wat mij betreft net als in december 2016, een jaarlijks terugkerend probleem...
Een jaar geleden bedachten wij dat het tijd was om erachter te komen waarom Teun zich anders ontwikkelt. Het begon met een wachttijd van twee maanden voor een afspraak bij het CJG (Centrum voor Jeugd en Gezin), waar hij eigenlijk rond zijn derde jaar opgeroepen zou moeten worden, mocht hij op mijn initiatief met 3 jaar en 6 maanden komen. Hier ging ik niet op wachten, dus besloot ik de huisarts te bellen. Een fijne, meelevende, daadkrachtige vrouw trof ik daar die dezelfde dag nog een verwijzing naar de GGZ regelde. Met een tussenstop bij GGZ kind en jeugd kwamen we bij Centrum Autisme terecht, waar we in juli de eerste afspraak hadden (meer dan een half jaar na de verwijzing dus).
Het traject van twee maanden naar de diagnose ASS toe voelde goed. In eerdere posts lees je hier meer over. Toen kwam het advies voor een behandelgroep, waar Teun geobserveerd zou gaan worden en klaargestoomd voor het onderwijs (welk onderwijs dit ook zou gaan worden). Maar..... ook hier een wachtlijst, deze keer van een heel schooljaar. Nou is dit niet een post om te klagen over de wachtlijsten in de zorg, maar wel eentje die de realiteit van ons afgelopen jaar weergeeft. Met daarbij dat we 2018 starten in grote onzekerheid.
Passend in het kerstgevoel voelen wij ons nu een soort Jozef en Maria. De herberg is vol. Onze 'stal' is nu ons huis.
Teun heeft afgelopen week afscheid genomen van de peuterspeelzaal. Wat een liefde hebben we daar ervaren! Sowieso was het bijzonder dat hij daar nog mocht blijven na zijn vierde verjaardag. Maar bovenal mocht Teun daar helemaal zichzelf zijn. We voelden aan alles dat er met liefdevolle ogen naar hem gekeken werd en dat maakte het afscheid extra bijzonder en nat (lees: van de tranen). Van Teun zijn kant was het echt tijd om dag te zeggen. De afgelopen weken was het een strijd om hem 's ochtends daar te krijgen. Het mannetje voelde waarschijnlijk heel goed aan dat hij daar niet meer hoorde en dat de nieuwe kinderen die daar kwamen echt een heel stuk kleiner waren dan hij.
Al eerder schreef ik (hier) over de ontwikkeling van kinderen met ASS en Teun. Er is achterstand, maar Teun is op sommige vlakken ook gewoon een kind van 4, die toe is aan school. En een kind wat zich op het moment in razend tempo aan het ontwikkelen is.
Na de kerstvakantie staat er een groot overleg gepland. We hopen snel duidelijkheid te krijgen en daarmee ook een stukje rust in het komende jaar. Voor nu feest, want na vandaag worden de dagen weer langer. HOERA!!!
Het traject van twee maanden naar de diagnose ASS toe voelde goed. In eerdere posts lees je hier meer over. Toen kwam het advies voor een behandelgroep, waar Teun geobserveerd zou gaan worden en klaargestoomd voor het onderwijs (welk onderwijs dit ook zou gaan worden). Maar..... ook hier een wachtlijst, deze keer van een heel schooljaar. Nou is dit niet een post om te klagen over de wachtlijsten in de zorg, maar wel eentje die de realiteit van ons afgelopen jaar weergeeft. Met daarbij dat we 2018 starten in grote onzekerheid.
Passend in het kerstgevoel voelen wij ons nu een soort Jozef en Maria. De herberg is vol. Onze 'stal' is nu ons huis.
Teun heeft afgelopen week afscheid genomen van de peuterspeelzaal. Wat een liefde hebben we daar ervaren! Sowieso was het bijzonder dat hij daar nog mocht blijven na zijn vierde verjaardag. Maar bovenal mocht Teun daar helemaal zichzelf zijn. We voelden aan alles dat er met liefdevolle ogen naar hem gekeken werd en dat maakte het afscheid extra bijzonder en nat (lees: van de tranen). Van Teun zijn kant was het echt tijd om dag te zeggen. De afgelopen weken was het een strijd om hem 's ochtends daar te krijgen. Het mannetje voelde waarschijnlijk heel goed aan dat hij daar niet meer hoorde en dat de nieuwe kinderen die daar kwamen echt een heel stuk kleiner waren dan hij.Al eerder schreef ik (hier) over de ontwikkeling van kinderen met ASS en Teun. Er is achterstand, maar Teun is op sommige vlakken ook gewoon een kind van 4, die toe is aan school. En een kind wat zich op het moment in razend tempo aan het ontwikkelen is.
Na de kerstvakantie staat er een groot overleg gepland. We hopen snel duidelijkheid te krijgen en daarmee ook een stukje rust in het komende jaar. Voor nu feest, want na vandaag worden de dagen weer langer. HOERA!!!
Reacties
Een reactie posten