Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Mijn verhaal, maar misschien ook jouw verhaal... "Vraag maar aan bever!"

Pak een lekkere kop thee of koffie en ga eens lekker zitten voor dit mooie verhaal.

"Vraag maar aan bever!" 
Het was een veel gehoorde uitspraak in het bos. Niet dat bever alles wist, maar ze dacht graag mee. En hielp zonder morren. Ze gaf ook niet snel op. Soms bedacht ze de meest creatieve dingen. Kortom, bever was erg geliefd bij alle dieren. En bever genoot er ook van om voor anderen klaar te staan. Het gaf haar een fijn gevoel als ze iets voor anderen kon betekenen.



En dat terwijl bever zelf ook genoeg aan haar hoofd had. Ze woonden net in een nieuwe burcht en ze was nog niet helemaal tevreden met het resultaat. Er waren bijvoorbeeld nog wat kleine gaten die water doorlieten bij regen. Daarom stonden er overal kleine bakjes op de vloer om de druppels op te vangen. Het leek wel een slalomparcours in plaats van een knusse woonkamer. Daarbij maakte ze zich ook zorgen om één van haar jongen. Ze voelde aan haar moederhart dat hij anders was dan andere jonge bevers. Hij speelde …
Recente posts

Wat een jaar!

De dagen zijn veel te kort wat mij betreft net als in december 2016, een jaarlijks terugkerend probleem...

Een jaar geleden bedachten wij dat het tijd was om erachter te komen waarom Teun zich anders ontwikkelt. Het begon met een wachttijd van twee maanden voor een afspraak bij het CJG (Centrum voor Jeugd en Gezin), waar hij eigenlijk rond zijn derde jaar opgeroepen zou moeten worden, mocht hij op mijn initiatief met 3 jaar en 6 maanden komen. Hier ging ik niet op wachten, dus besloot ik de huisarts te bellen. Een fijne, meelevende, daadkrachtige vrouw trof ik daar die dezelfde dag nog een verwijzing naar de GGZ regelde. Met een tussenstop bij GGZ kind en jeugd kwamen we bij Centrum Autisme terecht, waar we in juli de eerste afspraak hadden (meer dan een half jaar na de verwijzing dus).
Het traject van twee maanden naar de diagnose ASS toe voelde goed. In eerdere posts lees je hier meer over. Toen kwam het advies voor een behandelgroep, waar Teun geobserveerd zou gaan worden en klaarg…

AuTOSme

Deze keer een blog iets meer vanuit mijn logopedistenhart geschreven dan vanuit mijn moederhart.

Een vraag die mij bezig houdt is:
In hoeverre beïnvloed het autisme van Teun zijn taalontwikkeling of is zijn taalachterstand gekoppeld aan een TOS?

TOS staat voor taalontwikkelingsstoornis. Een term die ik in mijn werk veel gebruik. Een deel van mijn werk waar veel mensen geen weet van hebben. Logopedie is ook (en veel) taal. Meer dan slissen/stotteren en stem, de bekendere onderdelen van mijn werk. Kinderen die een TOS hebben zijn net zo verschillend als kinderen met autisme of kinderen zonder enige diagnose. Een TOS kan op allerlei manieren tot uiting komen. Bij de een zit het probleem meer in het begrijpen van de taal en de ander kan zich moeilijk uitdrukken, dan ligt het dus meer bij de productie van taal.
Een TOS is ook een blijvende diagnose waar je niet zomaar overheen groeit of wat wel op te lossen is met logopedie. Natuurlijk kunnen wij deze kinderen wel verder helpen en ouders b…

Het is eigenlijk net als trouwen..

13 september 2017
Kriebels in mn buik, vandaag is de dag. De dag waarop we horen of Teun een vorm van autisme heeft ofwel de diagnose ASS (Autisme Spectrum Stoornis) krijgt.
Het voelt als een keerpunt en eigenlijk weten we het antwoord al, maar toch is daar heel ver weggestopt nog ergens dat sprankje hoop dat ze zullen zeggen 'hij groeit er wel overheen, het is alleen een achterstand in zijn ontwikkeling'.
Nadat we door de twee vriendelijke gezichten, die ons afgelopen periode vertrouwd zijn geraakt, uit de wachtkamer worden gehaald gaan we aan tafel zitten. Daar komt weer zo'n gesprekstechniek; 'wat verwachten jullie?' is de opening. Wij zeggen allebei dat we de diagnose autisme verwachten en dan is daar BAM dat antwoord; 'ja dat denken wij ook'. Tranen....
Opluchting (zie je wel ik zat direct goed met mijn gevoel), angst (wat betekent dit voor zijn toekomst), vechtlust (komop we gaan ervoor), vermoeidheid (het gaat nog een lange weg worden).
Tegenover ons…

Zomer zonder structuur

Al een tijdje ben ik lid van de facebookgroep Geef me de 5. Geef me de 5 is een boek voor ouders/verzorgers van kinderen met ASS gericht op het bieden van structuur. Vijf staat voor wie/wat/waar/wanneer/hoe. Als deze alle 5 duidelijk zijn geeft dit rust.
In deze groep worden er tips uitgewisseld, frustraties gedeeld en zijn de dingen die je leest soms heel herkenbaar. Ik prijs me gelukkig dat ik heel veel dingen ook niet herken.
Zoals bijvoorbeeld de verhalen van woede uitbarstingen door het ontbreken van structuur, wat natuurlijk vooral in de vakantie en probleem is.

Een paar maanden geleden heb ik op een blauwe maandag eens een pictobord opgehangen, maar omdat ik zelf alles behalve gestructureerd ben en erg van spontane acties hou was deze snel weer in de kast verdwenen.
De enige regelmaat die wij de afgelopen weken hadden was elke week een bezoek aan Centrum Autisme, want we zitten momenteel midden in de onderzoeken. En ondanks het ontbreken van welke vorm van structuur dan ook he…

"Wat zo vanzelfsprekend lijkt is voor ons nu de grootste onzekerheid"

Ik zie ons nog zo zitten... vriendin D. had net verteld dat ze zwanger was van nr 2 (of eigenlijk had ik het al geraden omdat ze ineens geen sushi meer wilde eten 😉), we fantaseerden samen hoe het zou zijn als ik ook weer snel zwanger zou worden. Twee keer samen zwanger, het kwam uit en wat was het weer leuk! Zoveel wat je kunt delen tijdens en na de zwangerschap. Ook een derde vriendin bleek zwanger en het feest was compleet. Naast veel vreugde hadden we ook de 'klaagapp' want zo bleek later, we kregen alle drie een baby die het vooral het eerste jaar niet nodig vonden om door te slapen 's nachts..
Ook tot het tweede jaar konden we nog veel delen en liepen de ontwikkelingen aardig met elkaar op, tja en dat zij allebei een meisje hadden verklaarde wel waarom er daar iets sneller en meer werd gekletst.


Deze twee meiden worden deze week allebei vier, feest!!! En ook bij Lucy's vriendjes en vriendinnetjes zijn er veel broertjes/zusjes die vier worden (2-2,5 jaar tussen t…

Life, animated

Begin mei genoten wij van een heerlijke week vakantie op onze absolute favoriete plek in Nederland, Terschelling. Ik kom er al mijn hele leven, maar dit was de eerste keer met Teun.
De boottocht leek mij van te voren een eerste hobbel die we over moesten met Teun. Drukte, onbekende plek, herrie, chaos....
Gelukkig had hij een taak die hij erg serieus naam, het meenemen van zijn eigen Thomas de trein koffertje. Dit gaf hem wat afleiding op de hectische momenten dat je met al die mensen tegelijk de boot op en af moet.


En waar normaal op de boot de ontspanning en vakantie echt begint was het nu echt even aanpoten, maar dat was het meer dan waard!

Omdat het iets kouder was dan we hadden gedacht toen we de vakantie boekten hebben we ook veel binnen gezeten. Aan het einde van de vakantie konden we alle vier die ene dvd van 'het Zandkasteel',die nog in de koffer paste, meepraten. Gelukkig hadden we ook de tablet en wifi zodat er toch nog iets van afwisseling was.
Op momenten dat het …