Vandaag komen er twee (voor mij) belangrijke dagen samen en daarom weer tijd en inspiratie voor een post. Ik leg mijzelf niet op om bijv één keer per maand iets te posten, maar gewoon alleen als er inspiratie is. Vanaf mijn vorige post is er ook niet veel veranderd. Teun is met veel plezier weer gestart op school na de lockdown en heeft, op één dag verkouden na, ook nog niet weer thuis gezeten (wat hopelijk zo blijft). Hij had een positief rapport gevolgd door goede oudergesprekken
Terug naar vandaag. Deze dag begon niet zo ontspannen als ik had bedacht. De buurvrouw krijgt een nieuwe badkamer en het is niet gek en erg dat wij daar wat van horen. Maar steeds op onverwachte momenten een boor is voor Teun net een stapje te ver. Dan zie ik ook heel goed wat zijn medicatie doet. Zonder medicatie sprongen de tranen, van paniek en angst, in zijn ogen zodra het geluid te horen was. Toen zijn medicatie was ingewerkt kon hij zodra het boren begon zijn koptelefoon opzetten zonder paniek, maar aan zijn hele lijf zie je dan wel wat deze prikkels met hem doen. Heel interessant voor mij om nu te zien, want ik ben deze week begonnen een opleiding over Sensorische Informatieverwerking. Hier volgt meer over in een volgende post.
Gelukkig kon Teun schuilen in zijn veilige haven bij opa en oma. Goede Vrijdag en Wereld Autisme Dag, hoe kunnen we die twee aan elkaar linken? Voor veel mensen zal er helemaal geen link zijn, maar luisterend naar deze podcast vielen bij mij de puzzelstukjes op hun plek. Regelmatig vragen mensen aan mij hoe ik het toch doe met een zoon als Teun. Hoe het komt dat ik er zo positief in sta en zo nuchter naar onze situatie kan kijken. Deels is dit mijn karakter, maar voor een groot deel komt dit ook door mijn geloof. Mensen die mij persoonlijk kennen weten dat dit een grote rol in mijn leven speelt, of eigenlijk dat het de basis is. Op Goede Vrijdag stierf Jezus voor onze zonden aan het kruis. Als ik dit echt op mijn in laat werken, en dat gebeurt vooral door muziek, dan raakt dit mij altijd diep. Liedteksten als De diepte van Zijn lijden, angst en pijn, is dieper dan ons lijden ooit zal zijn, verwijzend naar het kruis helpen mij op momenten dat het moeilijk is. Dit zegt dus niet dat ik er nooit doorheen zit, maar wel dat er altijd hoop is. Elke stap die wij hier op aarde zetten is Christus ons voorgegaan, wij mogen in zijn voetstappen wandelen met God. In Mattheüs 18 roept Jezus op om te worden als een kind. Hoe zou autisme worden beleefd als we allemaal wat meer zouden zijn als een kind en zouden kijken als een kind? Wereld Autisme Dag gaat over acceptatie van autisme. Op Goede Vrijdag door het lijden heen belooft God ons een betere toekomst. Tot Zijn koninkrijk komt moeten wij het hier op aarde nog doen met onvolmaaktheid. In mijn optiek valt autisme daar zeker niet onder, maar onze manier van naar elkaar kijken wel.
Laten we lief zijn en blijven voor elkaar en of je nou wel of niet gelooft, kijk naar elkaar zoals kinderen dat doen, dan is een volmaakte wereld een klein stukje dichterbij.
Reacties
Een reactie posten