Hij wil alleen maar rode schoenen aan: eigenwijs.
Hij eet alleen maar macaroni: eigenwijs.
Het is 8 graden, maar zijn jas moet uit: eigenwijs.
Hij wil voor de 200e keer Boer Boris lezen ipv dat leuke nieuwe boek wat in de kast staat: eigenwijs.
Teun is een vreselijk eigenwijs ventje...... of is het een mannetje met zijn eigen wijsheid?
Zo'n enorme voorsprong heb ik bij Teun nog niet ontdekt, maar dat de verschillende ontwikkelingsgebieden bij hem (ver) uit elkaar liggen wel. Ik kon hierdoor al anders gaan kijken naar Teun, iets wat ik denk ik intuïtief al wel deed, maar waar ik de woorden of uitleg nog niet voor had.
Een advies voor elke ouder van een kind met autisme; duik in de literatuur. En als je geen lezer bent is er ook op YouTube van alles te vinden. Hoe meer je weet over autisme hoe beter je je kind begrijpt en op die manier kun je beter inspelen op wat hij/zij nodig heeft en zal er van beide kanten minder frustratie zijn.
Het fijne van deze tijd is het enorme aanbod aan webinars, lekker kijken op je eigen moment.
Zo kreeg ik via de school van Teun een webinar van Peter Vermeulen over Autisme als contextblindheid. Waarin hij beschreef hoe wij met ons neurotypische brein snel betekenis kunnen verlenen aan de hand van de context. Ons brein denkt als we in een wiskunde les zitten en het woord 'wortel' horen niet aan dat oranje ding wat je kunt eten. Een autistisch brein kan dit wel doen, omdat het de context niet (direct) ziet. Het voert te ver om hier uit te leggen wat hij nog meer hierover heeft verteld, maar het is echt super boeiend en het geeft zoveel informatie.
Ik ben altijd terughoudend geweest in het uitleggen van verschillende situaties naar Teun toe, omdat ik al snel het idee had dat hij het toch niet begreep. Nu ik meer kennis heb zie ik dat het hem juist kan helpen als ik meer uitleg geef. Zo had hij van de week bedacht dat hij naar de bieb wilde voor een bepaald boek. Nou was ten eerste de bieb nog dicht en ten tweede was het boek er niet (afhalen van boeken kon wel).
Teun was boos. Nou had ik waarschijnlijk de week ervoor alleen gezegd 'het kan niet, klaar.'
Nu met deze kennis heb ik uitgelegd dat het boek wat hij wilde nog bij een ander kindje thuis lag. Dat we eerst moeten wachten tot dat kindje het boek heeft gelezen en als het dan terug gebracht is wij het kunnen lenen. Ik hoorde de raderen draaien en het kwartje vallen. Teun zei 'dus we moeten wachten, het kindje gaat eerst lezen?' En weg was de frustratie.
Nu met deze kennis heb ik uitgelegd dat het boek wat hij wilde nog bij een ander kindje thuis lag. Dat we eerst moeten wachten tot dat kindje het boek heeft gelezen en als het dan terug gebracht is wij het kunnen lenen. Ik hoorde de raderen draaien en het kwartje vallen. Teun zei 'dus we moeten wachten, het kindje gaat eerst lezen?' En weg was de frustratie.
Nog een voorbeeld:
Van de week liepen we buiten, het was koud maar de zon scheen. Ineens wilde Teun zijn jas uit. Ik ging niet in discussie, maar probeerde te achterhalen waarom. Ik bedacht dat iemand waar we mee liepen vlak daarvoor had gezegd 'zo het is echt heel lekker weer'. Wij weten dat dit betekent dat het heel fijn is dat je in november lekker met een warme jas aan in het zonnetje kan lopen. Teun zijn brein heeft waarschijnlijk gehoord 'lekker weer' en lekker weer = jas uit. Logisch toch?!
Waarom Teun alleen maar rode schoenen wil is voor mij nog steeds een raadsel, maar oh wat is het een feestje als we elkaar weer iets beter begrijpen. Ga opzoek naar de eigen wijsheid van jouw kind. En vier elk moment dat je weer iets dichter bij elkaar komt, want de momenten dat je mijlen ver verwijderd lijkt te zijn zullen er ook blijven.
(mocht je interesse hebben; het boek van Martine Delfos heb ik al en het boek van Peter Vermeulen ligt in de zak van Sinterklaas op mij te wachten)
Reacties
Een reactie posten